Zeg je Bert Poot, dan zeg je Fokveedag

Voorne aan Zee – De jaarlijkse Fokveedag in Hellevoetsluis is een begrip in de regio en ver daarbuiten. Een traditie die niet meer weg te denken is. 

Het evenement wordt georganiseerd door een commissie met bevlogen vrijwilligers. Bert Poot, 16 jaar lang voorzitter van deze commissie, vindt het nu tijd om te stoppen want zoals hij zelf grapt, stoppen doe je natuurlijk op je hoogtepunt. De ouders van Bert kochten in 1957 een boerderij in Rockanje. De boerderij waar hij geboren en getogen is en waar hij nu woont met vrouw en drie dochters. Veel mensen kennen de boerderij van Bert als de thuisbasis van ‘De ijsboerin’. Bert heeft zo’n 35 melkkoeien en van de verse melk van die koeien maakt zijn vrouw Angelien ambachtelijk ijs. Bezoekers kunnen bij de ijsboerin genieten van de rust van het platteland terwijl ze een lekker ijsje eten of een kopje koffiedrinken. En dat met het uitzicht op de polders van ons mooie Voorne aan Zee.

Fokveedag
Als Bert vertelt over ‘zijn’ Fokveedag, spat het enthousiasme ervan af. “Ik was piepjong toen ik voor het eerst zelf meedeed. Dat was in 1974. Ik was 6 jaar oud en deed mee met mijn eigen Toggenburger geit. Ik werd nog eerste ook.” Het jaarlijkse evenement zit bij de familie Poot in het bloed. Tijdens de Fokveedagen wordt het hele gezin ingeschakeld. De 2026-versie van de Fokveedag was ook dit jaar weer een groot succes. Bert kijkt met trots terug. “De combinatie van dieren, activiteiten en gezelligheid maakt het echt tot een uniek evenement. Het is ook een goed moment om boeren en burgers bij elkaar te brengen.” De agrarische sector zucht op dit moment onder de zware regeldruk. Bert maakt zich daar wel zorgen over. “Door de hele mestwetgeving en regelgeving rondom fosfaatrechten wordt het de boeren wel moeilijk gemaakt. Nog vervelender is, als je een foutje maakt binnen al die regelgeving, heb je al snel een economisch delict aan je broek. Wij zijn als boer echt wel een beetje vogelvrij. Wat ze in Den Haag niet snappen, als je de boeren van het platteland weg haalt, valt alles als een kaartenhuis in elkaar. Dan valt de hele sociale samenhang in de dorpen weg. Als ik zie hoeveel jeugd nog geïnteresseerd is in het werken in de agrarische sector heb ik toch wel hoop voor de toekomst. Er zullen altijd boeren blijven.” Het voorzitterschap ging Bert al die jaren gemakkelijk af. Bert: “Het aan elkaar kletsen en een praatje houden, dat kun je wel aan mij overlaten. Het voorzitten van een vergadering gaat me ook wel makkelijk af. Er staat ook gewoon een ontzettend goed team. Dan heb je het als voorzitter ook niet zo moeilijk. Nu na 16 jaar heb ik het besluit genomen om te stoppen als voorzitter. Het is tijd voor vers bloed. En trouwens, je moet natuurlijk altijd stoppen op je hoogtepunt.”