Column Ger den Reijer: Nieuw gemeentehuis

Heeft u gelezen over de plannen omtrent de huisvesting van onze gemeenteambtenaren? De wethouder: “De huidige huisvesting faciliteert ons niveau van dienstverlening niet meer en voldoet niet aan de eisen van deze tijd.” Een lijst van gebreken ligt op tafel. Van weinig parkeerplaatsen, slecht binnenklimaat tot niet goed toegankelijk voor mensen met een lichamelijke beperking. En een verouderd werkconcept.

Van dit laatste schrik ik! Een verouderd werkconcept is een manier van werken, organiseren of management die niet aansluit bij de huidige maatschappij. De wethouder haalde in zijn betoog appelsoorten aan, dat mag. Maar noem dan ook uitgeperste citroenen, onrijp fruit en rotte appelen. Die leveren per definitie geen kwaliteit. Pink Lady, dat willen we!

Ik krijg het idee dat onze ambtenaren in een jaren ‘50 pand werkzaam zijn. En, dat iedere burger uit Voorne aan Zee het gehele pand rijdend in een rolstoel moet kunnen doorkruisen. De meeste mensen komen niet verder dan burgerzaken, of een spreekkamer. In juni dacht ik dat de gemeentelijke bestuurders de nieuwe plek van huisvesting al hadden gekozen, toen ik las dat de percelen en opstallen van het Landgoed Olaertsduyn voor een kleine 5 miljoen euro zijn aangekocht. Maar nu is bekend geworden dat een extern bureau een onderzoek gaat doen naar wat het beste is voor iedereen: nieuwbouw, of de verbouw van het huidige pand. Een ingehuurd bedrijf werkt in het rapport meestal uit wat de opdrachtgever het liefst wil. Dus ik zet in op nieuwbouw. En een kostenpost van ruim 100 miljoen.

Zeg nou niet dat u heeft gelezen dat nieuwbouw 55 tot 60 miljoen kost, er is geen enkele instantie die binnen de gestelde bouwbudgetten blijft. Als het aan mij ligt investeert de gemeente eerst in de kwaliteit en snelheid van dienstverlening. Zolang ik nog van mensen hoor dat WMO-aanvragen een doorlooptijd hebben van 5 (!) maanden, kun je daar beter op inzetten. Een nieuw pand ‘verdien’ je als het ware door uitmuntend te zijn.

En fiets eens langs het Woordbouwerplein zou ik zeggen. Ambtenaren die dagelijks gewoon achter hun bureau hun taken uitvoeren kunnen overal zitten, is mijn inschatting. Of het niveau en kwaliteit van dienstverlening beter wordt van een gewijzigde huisvesting durf ik te betwijfelen. Dat is een kwestie van organisatie en skills.