In Memoriam: Arie van den Ban
Actueel 604 keer gelezen“Ach, dat regelen we toch effe”
Met het overlijden van Arie van den Ban (1944) verliest Hellevoetsluis een markante ondernemer, een bevlogen historicus en bovenal een ras verteller. Wie hem ooit hoorde spreken, weet hoe hij met kennis, humor en flair een zaal moeiteloos wist mee te nemen van de Romeinse tijd naar de Tweede Wereldoorlog, om vervolgens via mammoeten en Napoleon weer terug te keren naar Voorne-Putten.
Zijn levensverhaal was even indrukwekkend als inspirerend. Arie begon letterlijk als kolenjongen in het bedrijf van zijn vader. Met zakken van tachtig kilo kolen op zijn rug werkte hij zich omhoog in de wereld van handel en ondernemerschap.
Uit die bescheiden start bouwde hij de Van den Ban Groep uit tot een internationaal bandenbedrijf met honderden werknemers. Zelf sprak hij daar altijd nuchter over, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.
Maar, succes alleen was nooit genoeg voor Arie. Op latere leeftijd ging hij in 1990 geschiedenis studeren aan de Universiteit Leiden. In de collegebanken schoof hij aan bij de bekende historicus Peer Vries, die geweldig college gaf: scherp en met onderkoelde humor. Hij werkte tot diep in de nacht en studeerde - vanwege de dramatische gebeurtenissen die zijn ouders hebben meegemaakt – af op de inundatie van Voorne-Putten in 1944. Hij ontdekte daarin een nieuwe roeping: verhalen vertellen. “Het vertellen van verhalen is belangrijk,” zei hij vaak. Niemand kon dat beter dan hijzelf.
Zijn liefde voor geschiedenis kreeg vorm in Historyland, het bijzondere themapark en museum waar jong en oud kunnen verdwalen tussen fossielen, vliegtuigen, dino’s en oorlogsgeschiedenis. Daar richtte hij ook een mammoetwerkplaats en laboratorium in, waar wetenschap tastbaar wordt gemaakt voor bezoekers en kinderen.
Ook ramtorenschip De Buffel lag hem na aan het hart. Voor Arie was het behoud van dit historische schip geen prestigeproject, maar een geschenk aan de stad. Daarnaast liet hij het Kruithuis uit 1665 opknappen. Arie investeerde met hart en ziel in cultureel erfgoed, vaak zonder zich druk te maken over rendement.
Typisch Arie was zijn onverwoestbare optimisme. Wanneer iets onmogelijk leek, zei hij steevast: “Ach, dat regelen we toch effe.” Die uitspraak typeerde hem volledig: daadkrachtig, eigenwijs, charmant en altijd vooruitkijkend.
Naast geschiedenis hield hij van sport en competitie. Hij was betrokken bij VV Hellevoetsluis en liet in de jaren ’80 zelfs een squashbaan bouwen in zijn bedrijf — omdat hard werken volgens hem prima samen kon gaan met fanatiek bewegen.
Arie laat meer achter dan een bedrijf of museum. Hij laat verhalen achter. En die zullen in Hellevoetsluis nog heel lang blijven rondgaan. Arie, bedankt voor alles!
