De kermis komt eraan: voor velen nostalgie

Hellevoetsluis- Van woensdag 24 juni tot en met zondag 28 juni 2026 is het weer kermis op het Woordbouwerplein. Een bezoek aan de kermis in Hellevoetsluis is voor veel mensen pure nostalgie. De geur van versgebakken lekkernijen, vrolijke muziek en het spelplezier maken de kermis tot een uitje voor het hele gezin.

Ook in vroeger tijden was er kermis in Hellevoetsluis. In het boekwerkje Denkend aan Hellevoet, in 1984 schreven door mevrouw M.Beckers – Heuker (geboren in 1891), lezen we over de kermis van zo’n 100 jaar geleden. Ja, een heel jaar werd ervoor gespaard door sommige mensen. In een busje of een spaarpot (zelf gezien), want daar teerde je een heel jaar op. Radio of t.v. waren er nog niet, dus dat was dan een van de weinige ontspanningen die je je kon veroorloven. En wat was er op de kermis zoal te zien? Nou, dat is in één adem zo maar niet gezegd. Half juni, altijd op een donderdag, werd de kermis geopend en dat duurde toentertijd tot de zaterdag van de daaropvolgende week, dus 10 dagen. Op de zondag die ertussen lag was de kermis overdag gesloten en ging deze ‘s avonds na kerktijd om 19 uur weer open.

Wat we daar allemaal zagen, tijdens de kermis? Natuurlijk op de Westzanddijk een draaimolen voor de kinderen, één cent per ritje. Nu zat die bijna steeds vol hoor, want de Jantjes (red. matrozen) die altijd even gul waren lieten de kinderen nogal eens een rondje meedraaien. Naast de draaimolen de schiettent en een waarzegstertent en speelgoedkramen met touwtrekken en koekslaan en de Kop van Jut. (Red. koekslaan is een traditioneel Nederlands kermisspel waarbij deelnemers proberen een taaie peperkoek met zo min mogelijk slagen van een houten kruk of blok in tweeën te meppen met een speciale houten knuppel).

O ja, en één tent heette ‘D’r in en d’r uit’. Je betaalde 2 cent, kwam je daarbinnen, kreeg je een schop onder je achterwerk en pats, je vloog er aan de andere kant weer uit. De meisjes kregen een flinke duw in hun rug. Kort maar krachtig. Als degenen die buiten stonden vroegen: ‘Was het leuk?’ dan zei je natuurlijk: ‘Ja, reuzeleuk, je moet ook gaan!’ Maar je vertelde niet wat binnen gebeurde. Dan was er ook een tent met de ‘dikke dame’, zo te zien aan haar corset dat buiten bengelde was ze ongeveer 200 kg, want in dat corset konden wel 4 normale dames. Goed, kwam je binnen, dan stond er een soort schutting met een groot rond gat erin, daar kon je net je hoofd door steken en dan zag je de bewuste dame steeds voorbij tippelen. Je zag wel het bovenstel en verder moest je er maar naar raden!

De Westzanddijk en de Westkade stonden vol tot aan de Hoofdwacht net voorbij de straat die zo heet. Dat was net zo’n huis als bij de Brielsepoort staat. Op de Westkade waren het meest speelgoedkramen en snoepkramen, van alles wat. Op het Baantje waar destijds Van Gelder woonde (het vroegere raadhuis) stond een wafel- en poffertjeskraam en daar kon je ook limonade, koffie of thee kopen. Op de Opzoomerlaan stond een grote tent, de stoommolen of carrousel met allemaal paarden en tweepersoons bankjes die op en neer gingen. Midden in die molen stond een groot draaiorgel dat de liedjes van die tijd speelde. In de rondte van die grote tent kon je zitten en naar de ronddraaiende molen kijken, wat erg leuk was. Het was er dan ook altijd erg druk, de entree kostte 10 cent. 

Bij de schiettent kon je van alles winnen, speelgoed, teddyberen en ook veel voor het huishouden. De heren waren er gek op, die konden er bijna niet mee ophouden. En als vrouwlief erbij was, dan hoorde je ook wel eens: “Blijf je daarmee doorgaan, dan smeer ik hem.” Nou, dan werd er nog wel eens gescholden hoor! Geloof me maar. Overal stonden draaiorgels bij, zodat je er na tien dagen kermislawaai genoeg van had. Van de muziek en het roepen: “Komt dat zien”, of “1 cent per ritje.” Je was blij weer wat rust te hebben. 10 dagen kermis wat dan ook wel erg lang.