Een interview met Dennis en Robin Bredius
SportHellevoetsluis- Dennis en Robin Bredius debuteren in het seniorenvoetbal als hoofdtrainer bij Stellendam. De Hellevoeters bevinden zich met de koploper in de vierde klasse F in een flow.
Dan Rolandus
Stellendam is de trotse koploper in de vierde klasse F. ‘’We hebben nu vier competitiewedstrijden gespeeld, drie gewonnen en één gelijk, allemaal leuk, maar we hebben nog niets’’, temperde Dennis Bredius hosanna-uitspraken door liever met beide benen op de grond te blijven staan. ‘’In de winterstop kan je pas kijken hoe je er echt voorstaat. Dan heb je alle tegenstanders gehad en weet je wat je in de kuip hebt, krijg je een beeld van de tegenstanders en kan je bedenken wat de mogelijkheden zijn.’’ Stellendam is nog altijd ongeslagen, want ook in de voorbereiding verliep het goed, zoals in de beker waarin NTVV (10-0), Herkingen ‘55 (8-3) en TransvaliaZW (5-0) vrij eenvoudig opzij werden gezet en waarbij het scorend vermogen bij de Stellendammers met de voorhoede Arie Bravenboer (ex-OHVV), Michael Mettrop en Nino Wielaard opviel. ‘’We hebben zo’n zestien spelers die goed inzetbaar zijn in het eerste elftal en daarachter zit nog een prima lichting. Je ziet vaak bij derde en vierdeklassers dat je een selectie hebt van een man of twaalf. Wij hebben het geluk met een brede selectie.’’
Veelzijdige voetbalcarrière
Dennis Bredius begon zijn keeperscarrière in de jeugd van Nieuwenhoorn en belandde via de junioren van Sportclub Feyenoord (9 tot en met 14 jaar), Nieuwenhoorn, SHO, FC Dordrecht (4 jaar selectie), SCO ‘63, Rockanje en FC Vlotbrug bij OHVV. ‘’Ik ben in de Feyenoordjeugd kampioen geworden, maar nooit bij de senioren. Ik heb wel het kampioenschap met Nieuwenhoorn meegemaakt als selectielid. Martin Klomp was trainer en we promoveerden naar de zondaghoofdklasse. Sander van Eck was keeper. Als je zelf niet speelt voelt het kampioenschap niet als je deel uitmaakt van het elftal. We trainden wel met elkaar, maakten elkaar beter, maar niet ik, maar zij promoveerden naar de hoofdklasse. De beleving is anders. Ik heb in mijn Feyenoord-periode één jaar op de Thorbecke (school voor sporttalenten, DR) gezeten en bij Han van Dommelen, die de scouting deed voor SHO in samenwerking met Heerenveen. Ik speelde bij FC Dordrecht in het tweede en ging met het eerste elftal mee op de bank. Dat was een superleuke ervaring. Dan komt het moment dat er veel tijd in gaat zitten en de grote stap uitblijft. Vrienden om je heen gaan geld verdienen. De woorden ‘investeren in je toekomst’ komt dan wel heel veel voorbij. Drie jaar, waarna ik het voetbal niet meer kon combineren met mijn werk en het bij Nieuwenhoorn in de hoofdklasse dichterbij huis zocht. Op de fiets naar de training.’’
Trainersbloed
De trainerscarrière van de Bredius Brothers, bij wie vader Frans een keepersschool runt, is ontstaan tijdens hun voetbalcarrière. ‘’We zijn de laatste jaren in de vierde klasse bij dezelfde clubs (Rockanje, FC Vlotbrug en OHVV, DR) gaan voetballen’’, gaat Dennis Bredius verder. ‘’Dat deden we ook omdat we echte familiemensen zijn, wilden voetballen met onze ouders als supporters langs de kant. We praten veel over voetbal en zo kwam ook het trainerschap ter discussie. Hoe wij het als broers zouden vinden om samen een elftal te gaan trainen. Het voetballen met elkaar is ons zo goed bevallen, waarop we tegen elkaar zeiden samen het ‘trainerspapiertje’ te gaan halen. En als de kans zich daarbij voor zou doen samen een eerste elftal voor onze rekening zouden nemen.’’ Het trainerschap zat overigens al vroeg in het bloed. In de periode dat Robin Bredius bij SHO in de landelijke hoofdklasse (2014/’15) speelde trainde hij de F-jes en Dennis begon als jeugdtrainer bij SCO ‘63 in Spijkenisse toen hij onder Peter Hoek in het eerste elftal keepte. Dennis: ‘’Ik heb later samen met Robin SCO ‘63 JO15 op ons genomen. We hebben het nog geprobeerd als hoofdjeugdopleidingen, maar daar hebben we later van afgezien, niets voor ons. Dat is toch heel iets anders dan dat jezelf twee tot drie keer in de week voor de groep op het trainingsveld staat. Trainingen geven is superleuk. De wedstrijdspanning van hoe je het langs de kant beleeft is toch anders als hoe je het als voetballer in het veld ondergaat. De spelers moeten gaan uitvoeren van wat je traint. De uitdaging is om het getrainde te managen en je dat in de wedstrijd wilt terugzien. Tot nu toe bevalt het ons prima en gaat het aardig.’’
Gevleid
Dennis en Robin Bredius hebben de afgelopen drie seizoenen Nieuwenhoorn (O19) als trainer onder handen gehad. ‘’We hebben het achterliggende seizoen mogen afsluiten met een kampioenschap en promotie naar de vierde divisie. Dat is bij de A-jeugd van Nieuwenhoorn voor het eerst in de historie. We hebben bij Nieuwenhoorn de kans gekregen om het TC3 diploma te halen en we mochten ook doorgaan voor TC2, maar dat viel in het water door de corona-jaren. Na drie jaar Nieuwenhoorn O19 kwam het punt, ‘wat ga je doen’. Lager wilden we niet, want je wilt altijd een eerste elftal gaan trainen. Toen kwam Stellendam op ons pad. Dan voel je je wel enorm gevleid, want Stelledam is een mooie vierdeklasser op het eiland met historie en met een fantastisch complex. Stellendam draaide vorig seizoen nog mee voor promotie naar de derde klasse. Het is een club met ambitie dat bij ons past, want wij hebben samen ook ambitie om door te groeien. We hebben het eerlijk met Nieuwenhoorn besproken en die begrepen ook helemaal dat we voor Stellendam kozen.’’
Goede mix
De hoofdtrainers Dennis (37) en Robin (32) Bredius zijn bij Stellendam aan het grote avontuur begonnen. ‘’We zijn samen een goede mix. Robin neemt met de spelers de opstelling door en doet het tactische praatje. Ik ben wat ouder en directer, pak jongens apart, ben van het mentale en wil de speler op zijn plek zetten. Dat is een mix van eigenlijk twee personen in één persoon. Als je als hoofdtrainer een goede assistent hebt, voel je dat samen. Dat gevoel hebben Robin en ik ook. We kunnen lezen en schrijven met elkaar. Dat wil niet zeggen dat we geen meningsverschillen kunnen hebben. We discussiëren en hakken de knoop vervolgens door. De ene keer volgt hij mij daarin of andersom. Robin blijft fanatiek tot de laatste minuut doorgaan, ook met een 4-0 voorsprong. Dan manen we elkaar tot rust. Je wilt geen onnodige kaarten oplopen.’’
Doorgroeien
‘’We zijn nu een kleine drie maanden bezig bij Stellendam. Stellendam heeft een schitterend complex en alles is goed geregeld. De ambitie is om met Stellendam door te groeien. Wij willen als trainer met Stellendam geschiedenis schrijven. Dat betekent een periode pakken en misschien wel afmaken met promotie naar de derde klasse. Ja, dat zou mooi zijn. Maar je moet ook heel reëel zijn dat je daar wel een bepaalde periode voor moet uittrekken. Als het binnen een jaar lukt, dan is het mooi, maar vaak zie je dat het twee à drie jaar duurt. De doelstelling is altijd te gaan voor het hoogst haalbare, zo lang mogelijk meedoen. Na vijf wedstrijden kan je gaan meten hoe je ervoor staat. Kijken naar de bovenste vijf of naar de onderste vijf. Alles moet meezitten. Je kan te maken krijgen met blessures, schorsingen, continuwerkers en vakantiegangers en de corona is ook weer opgestoken. Het is moeilijk voorspellen in deze zware afdeling. Het gaat nu goed, maar laten we alsjeblieft met beide benen op de grond blijven staan. Daarentegen is de opkomst op de trainingsavonden heel goed met minimaal 26 man met uitschieters naar 32 voor één en twee.’’ Stellendam doet de laatste jaren weer mee voor promotie. ‘’We hebben naast de teamgeest een goed voetballende ploeg met een voorhoede met scoringsvermogen, De ploeg heeft vertrouwen en straalt dat uit. Kom maar in onze tuin spelen, zeggen zij. Als je wint ga je erin geloven. Verlies je dan is de vraag hoe ga je jezelf herpakken. Er kan een periode komen dat het wat minder gaat. We zitten nu in een flow en dat willen we zo lang mogelijk vasthouden.’’
