Een gesprek met Arrianne van der Stel

Arrianne van der Stel geeft workshops in vilten. Ook organiseert ze een vilt-café in haar gezellige atelier in Oudenhoorn. Daar komt een enthousiaste groep mensen wekelijks samen om lekker creatief bezig te zijn. Ook voor onderlinge gezelligheid is er dan veel ruimte. Arrianne raakte al in 2017 geïnspireerd door het werken van vilt, ze volgde een pittige opleidingen met succes.

Door Petra Vangerven

Arrianne ontdekte in 2017 hoe je van wol vilt kunt maken. Er ontstond een fascinatie voor dit proces. Met water, zeep, schapenwol en beweging creëert ze inmiddels zelf de mooiste producten. Ze geeft ook workshops waarmee ze veel mensen ook enthousiast heeft gemaakt voor het werken met vilt. Arrianne spreekt met passie over het vilten en textiele vormgeving. Ze spreekt ook honderduit over haar mooie droomjeugd in Hellevoetsluis.

De werkruimte
Het atelier van Arrianne staat bij de boerderij van haar jongste dochter in Oudenhoorn. Daar spreken we de creatieve vilt-kunstenaar. “Ik huurde eerst altijd een ruimte in de Oude Woelhoek in Nieuwenhoorn. Dan ben je altijd afhankelijk van tijd en ruimte, dat blijft toch schipperen. Toen mijn dochter naar deze boerderij verhuisde stond dit gebouwtje er al. Het werd oorspronkelijk gebruikt als B&B. Het is een heerlijke ruimte met veel licht. Ik heb alles bij de hand. Tijdens mijn workshops kunnen de cursisten lekker de tuin in kijken naar de vlinders en de vogeltjes. De deuren kunnen open en je kunt goed de kleuren en de materialen bekijken doordat het zo licht is. Het is echt een superleuke ruimte waar ik heel blij mee ben.”

Van Heerenveen naar Hellevoet
Arrianne is geboren in Heereveen maar was daar maar korte tijd. Ze is de jongste van een gezin met 4 kinderen. Arianne heeft een oudere broer en twee zussen. Ze is, zoals ze het zelf zegt, ‘toevallig’ in Heerenveen geboren. “Eigenlijk komt mijn hele familie uit Zeeland. Toen mijn moeder zwanger was van mij, werkte mijn vader toevallig in Heerenveen. Hij was kraanmachinist en werd overal naar toe gestuurd door het bedrijf waarvoor hij werkte. In 1967 kwam er op de Maasvlakte heel veel werk vrij. Het hele gezin verhuisde naar Hellevoetsluis. Ik was 6 toen ik in Hellevoetsluis terecht kwam, dus ik durf wel te zeggen dat ik een echte Hellevoeter ben.

Droomjeugd
Als kind woonde ik op een woonark aan het kanaal. Dat was heel leuk wonen. Ik had echt een droomjeugd met hele lieve ouders. We speelden heel veel buiten. Het was bijna een Pipi Langkous jeugd, zoveel vrijheid hadden we. Er lagen in die tijd een stuk of 9 arken en op al die arken woonden veel kinderen. We hadden een hele groep van vriendjes en vriendinnetjes. In de zomer gingen we zwemmen en varen in het kanaal. Toen we nog heel klein waren leerde onze moeder ons zwemmen. Ze bond ons vast met een touwtje om onze buik en gooide ons het water in. “Hop zwemmen”, zei ze dan. Ze kon zelf niet zwemmen dus ze wilde heel graag dat wij wel leerden zwemmen. Als je op een ark woont, is dat nog eens extra belangrijk. We konden al snel op z’n hondjes zwemmen. Tegenover onze ark lag het oude zwembad in het kanaal. Daar heb ik leren zwemmen van de oude badmeesters Ed van der Plas en meneer Looij. In de zomervakantie mochten we vaak na het eten nog even zwemmen. We zwommen dan naar het zwembad en glipten naar binnen. Daar konden we lekker van de duikplank duiken. Badmeester van der Plas kwam weleens langs voor controle en riep dan heel hard “ga dat zwembad uit”. Dan schrokken we ons rot en zwommen we snel weer terug. Ook de winters waren fantastisch, we konden zo vanaf de ark het ijs op, lekker schaatsen met elkaar. Dan gaf mijn moeder de warme chocomel door het keukenraam aan. Geweldig was dat.

Verliefd
 Ik heb Theo, mijn man voor de allereerste keer gezien toen ik, als 13-jarige naar een gospelconcert in Ahoy mocht. Mijn moeder vond het goed dat ik met mijn zus en haar vriend, nu haar man, mee ging. “Als ze maar goed voor je zorgen”, zei mijn moeder. Ik zag Theo daar en ik vond hem meteen een hele leuke jongen. Er kwam natuurlijk niks van, ik was per slot van rekening pas 13 jaar oud. Ik zag Theo daarna heel lang niet meer. In Fort Haerlem, ruimte 14, was in die tijd een koffiebar voor de jeugd van mijn kerk. Daar kwam een hele groep jongeren samen om te zingen en om Bijbelstudie te volgen. We gingen soms ook als groep op vakantie. En raad eens wie ik daar tegen kwam”, vertelt ze met een lach, “Theo, diezelfde jongen. Nou dat vond ik wel heel leuk. Toen ik 16 was kregen we verkering. Tot op de dag van vandaag is Theo mijn beste maatje.” Theo en Arrianne zijn in 1981 getrouwd, ze kregen 3 kinderen en zijn inmiddels trotse opa en oma van 9 kleinkinderen.

Opleiding vilten
Arrianne vertelt hoe ze zo aan het vilten is gekomen. “In 2017 was ik met Theo aan het fietsen op een hele mooie zomeravond. We kwamen langs Nieuw Helvoet en ik zag daar een heel leuk hobbywinkeltje. We stopten en ik ging even kijken. Er was een aankondiging voor een cursus vilten en dat leek me hartstikke leuk. Mijn zus houdt ook van textiele werkvorming en ik gaf haar die workshop voor haar verjaardag. Ik ging zelf gezellig mee. We vonden het allebei fantastisch. We hebben zelfs nog met onze foto in Groot Hellevoet gestaan met ons eerste werkje. We gingen thuis verder vilten. Ik ontdekte dat er in het vilten heel veel verschillende technieken bestaan en ik wilde graag meer leren. In Essen (B) vond ik een mooie opleiding. Het was een 3-jarige opleiding waarin je twee keer per jaar een hele week les kreeg in verschillende technieken. Die lessen werden gegeven door verschillende internationale docenten. Zo kwamen er docenten uit Japan, Roemenië en Duitsland bijvoorbeeld. Je leerde daar vanaf de start allerlei technieken te gebruiken. Je kunt met vilt vele kanten op. Ik zeg altijd maar, je enige beperking is je eigen fantasie. Je kunt er zo goed als alles mee maken. Ik vind het heerlijk om te doen, het is zo ontspannend. Als je van creatief bezig zijn houdt kun je er alles in kwijt. Door corona heeft de opleiding wel langer geduurd dan normaal. Ik zat voor mijn laatste module en toen kwam alles stil te liggen. Ik heb twee weken geleden eindelijk de eindexpositie kunnen doen en mijn certificaat behaald.

Workshops
Nu ga ik lekker mijn eigen weg. Ik volg nog regelmatig een masterclass en blijf me zo constant ontwikkelen. Ik geef nu best vaak workshops in het vilten. Nu ik deze ruimte heb, heeft het echt een vlucht genomen. Er is hier ook 1x per week een vilt-café voor mensen die al een beetje kunnen vilten. We komen dan met een groep samen en gaan gezellig samen aan de slag. Als ze vastlopen kan ik even helpen. Dat is hartstikke leuk en gezellig. We delen veel verhalen samen. Ik hoop dit nog lang te mogen doen.”

Hebt u interesse in een workshop vilten of kunt u al (een beetje) vilten en wilt u graag naar het vilt-café komen, kijk dan eens op de website van Arrianne: www.viltnar.nl

In 1961 werd Arianne in Heerenveen geboren. Ze groeide op in een liefdevol gezin met 4 kinderen. Al op jonge leeftijd kwam Arianne in Hellevoetsluis terecht waar ze een heerlijke jeugd doormaakte. Tijdens haar jeugd woonde ze op een woonark aan het kanaal. Arianne leerde haar man kennen op 13-jarige leeftijd maar echt verkering kregen ze pas toen ze 16 jaar was. Theo en Ariane trouwden in 1981 en tot de dag van vandaag is Theo nog steeds haar maatje. In 2017 ontdekte Arianne het vilten en was meteen verkocht. Ze volgde een opleiding in Essen, België en leerde daar allerlei technieken in het vilten. Nu geeft Arianne in haar atelier in Oudenhoorn met grote regelmaat zelf workshops. Ook kunnen vilt-liefhebbers daar wekelijks terecht voor het vilt-café.