Korenmolen de Hoop
HistorieIn wat tot 1 januari 2023 nog gemeente Hellevoetsluis was, staan nog twee overgebleven, de tijd trotserende, monumentale korenmolens. De een is de witgepleisterde molen aan de Rijksstraatweg bij Nieuwenhoorn, de ander neemt een prominente plaats in binnen de Hellevoetse vestingwallen.
Die laatste, hier op een foto uit de jaren dertig, heeft een merkwaardige ontstaansgeschiedenis. Zijn huidige, prominente plaats aan de oostkant van de vesting heeft hij immers te danken aan de bouw van een ander bijzonder bouwwerk binnen de wallen, het droogdok van Jan Blanken. Toen het zogeheten Uniebolwerk aan het einde van de 18e eeuw als locatie werd uitgekozen om het dok te bouwen, moest de korenmolen die daar al zo’n honderd jaar stond, plaatsmaken. Omdat korenmolens in die tijd nu eenmaal onmisbaar waren, moest deze wel ergens anders binnen de vestingwallen worden herbouwd. De Marine, de opdrachtgever van de bouw van het droogdok, die natuurlijk niets van molenbouw afwist, schoof deze klus door naar legeronderdeel Genie. Deze ‘manus van alles’ binnen de Nederlandse krijgsmacht wist met deze opdracht wel raad, met de nog altijd in het oog springende stellingmolen als eindresultaat. De molen deed zijn werk, en voorzag Hellevoet en omstreken ruim anderhalve eeuw lang van zijn broodnodige voedsel. Totdat de moderne energievoorziening de productie van de windkracht overnam. Ook de Hellevoetse molen bleek daardoor langzaam maar zeker voor de voedselvoorziening overbodig en stopte in 1960 met de productie. Op dat moment bleek de molen bouwkundig ook bijna aan het einde van zijn latijn.
Hoewel in die tijd tal van molens uit het Nederlandse landschap verdwenen, vond men het in Hellevoetsluis juist nodig het bouwwerk te restaureren en voor het nageslacht te behouden. Een gelukkige keuze, want het historische bouwwerk is nog steeds regelmatig draaiend te bezoeken en te bewonderen. (Foto: Stadsmuseum Hellevoetsluis)
