Natte voeten aan het Zuidfront

Veel lezers reageerden op het artikel over de voortgang van de ontwikkeling van het Zuidfront en het Land van Paling dat vorige week in deze krant stond. De meeste reacties gingen over de vraag waarom er zo’n groot gebouw op die plek zou moeten worden gebouwd. Ik begrijp die reacties goed, want als ik het mij goed herinner hebben wij, als bewoners, in de klankbordgroep aangegeven dat wij geen hoogbouw, een herkenbaar waterzicht, kleinschalige horeca (zoals Aquarius) en beperkte parkeervoorzieningen wensen. U denkt nu vast ‘wat een geheugen heeft die man’, maar ik haal deze informatie gewoon uit het mooie notubiz systeem dat onze gemeente hanteert. 

Op dit moment is het wachten op wat Rijkswaterstaat besluit. Zij hebben nieuwe regels vastgesteld voor het bouwen in een zogenaamd beperkingengebied in de nabijheid van waterstaatswerken. Dit is niets voor niets. Deze regels zijn cruciaal voor het beschermen van de leefomgeving en het voorkomen van overlast of gevaar. We willen immers niet dat er op termijn op het nieuwe hotel een bord wordt geplaatst tot hoe hoog het water kwam, zoals pal om de hoek van deze nieuwbouw aan de Oostkade is te vinden. 

Slimme ambtenaren, of is het toeval, hebben de omgevingsvergunning echter bij Rijkswaterstaat aangevraagd vlak voordat de nieuwe regels zijn ingegaan. 

De gemeente Voorne aan Zee stelt daarom dat men van Rijkswaterstaat verwacht dat toetsing tegen de oude regels zal plaatsvinden. 

Ik vind dat ons bestuur daarmee de kop in het zand steekt. Het lijkt op het staalslakken verhaal van enige jaren geleden. Ze veroorzaken milieuschade, maar er is nog geen regel om ze te verbieden. Dus stort maar. 

Terug naar het Zuidfront: over de parkeerdruk was men er al niet uit. En nu er een verdieping meer op het nieuw te bouwen hotel moet komen, hoe moet dat dan verder? 

Ach, als het gebied een keer onder water loopt, lost dat probleem zich vanzelf op, zal men denken.  

Ik vraag me af hoe de investeerders in Zuidfront Hellevoetsluis BV zich op dit moment voelen. Het grote geld zal winnen, reageerden ook veel bewoners op het artikel. 

Pecunia non olet, oftewel geld stinkt niet, is het gezegde. Maar of nat geld ook niet stinkt, ik vraag het me af!