De werkhaven
AlgemeenHoe vreemd het ook mag klinken, de watersnoodramp van 1 februari 1953 heeft het na de Tweede Wereldoorlog deels verwoeste en verpauperde Hellevoetsluis veel nieuwe impulsen gegeven.
Vrijwel onmiddellijk na de ramp werden initiatieven genomen voor grote waterstaatkundige werken, waarvan ook Hellevoetsluis profiteerde. Een van de eerste daden om een watersnood in de toekomst te voorkomen, was de start van de Deltawerken, met de Haringvlietdam en - sluizen als een van de eerste werken. Om de aanvoer en opslag van materialen naar het nieuwe project in de monding van het Haringvliet mogelijk te maken, moest een nieuwe haven worden aangelegd. Als plaats werden de buiten de Zuiddijk gelegen slikken gekozen. Op deze foto uit 1956 is die aanleg al in volle gang.
Tijdens de aanleg werd de haven op diverse terreinen een twistpunt tussen de op dat moment nog net niet samengevoegde gemeenten Hellevoetsluis en Nieuw-Helvoet. Nadat aan boord van een in de nieuwe haven gelegen binnenschip een kind was geboren, had de vader-schipper de nieuwe wereldburger aangegeven op het stadhuis aan de Oostzanddijk. Van daaruit was het toch wel bijzondere nieuws via de regionale pers verspreid. Veilig in de kajuit van het binnenschip was de pasgeboren, onschuldige ‘deltababy’ - de zich van geen kwaad bewuste Teuntje Leeuwenstein - onderwerp geworden van een gemeentelijke twist. Want, de aangifte binnen de vesting bleek tegen het zere been van enkele Nieuw-Helvoetse bestuurders. Die vonden dat de nieuwe wereldburger niet in Hellevoetsluis maar in Nieuw-Helvoet ter wereld was gekomen. Ze had dus op de secretarie aan de Smitsweg aangegeven moeten worden.
Vooral het Nieuw-Helvoetse raadslid Dangerman wond zich daar over op. Het bleek een storm in een glas water; de baby werd uiteindelijk in Dordrecht, thuishaven van het schip, ingeschreven. (Foto: Stadsmuseum Hellevoetsluis)
