Groene vuurtoren
AlgemeenDe Hellevoetse vuurtoren, een van de meest markante en herkenbare gebouwen in Hellevoetsluis, bestaat 200 jaar. En dat mag gerust een klein wonder heten. Nadat het Kanaal door Voorne zijn functie als toegang tot de Rotterdamse haven had verloren, en de Koninklijke Marine Hellevoetsluis als basis had achtergelaten, klonk vele malen de roep om dat nu nutteloze ding op de kop van de haven dan ook maar af te breken. Dankzij de standvastigheid van diverse inwoners is dat er gelukkig nooit van gekomen.
De toren werd ooit gebouwd in plaats van de eenvoudige havenlichten die de haven tot aan 1822 hadden bebakend. In die tijd werd, onder leiding van Koning Willem 1, aan de scheepvaart een steeds belangrijker rol toegekend, waarbij veiligheid een grote rol speelde. Het aantal vuurtorens werd langs de hele kust uitgebreid, waarbij ook de Hellevoetse haven niet werd vergeten. De ontwerper van de toren, Jacob Valk, liet zich inspireren door het principe van de ronde zuil, met daarop een lichthuis met omloop. Daarbij moest de bakstenen toren rusten op een stevig fundament. Dat dit allemaal is gelukt kunnen we gelukkig nu nog steeds vaststellen.
Het nu witgeschilderde lichtbaken was in vroeger jaren groen van kleur, zoals op bovenstaande foto uit de jaren dertig. De kleur groen was een minder kwetsbare dan de huidige, die op zijn tijd nogal eens een extra kwastje verf behoeft. De toren is uitgegroeid tot een symbool voor Hellevoetsluis en is daarom niet voor niets opgenomen in het beeldmerk van de gemeente Hellevoetsluis. Op de foto links op de achtergrond de vestingwallen te zien, met daarachter de bebouwing die tijdens WO II werd afgebroken. De fotograaf staat op het oude, houten havenhoofd, dat tot in de jaren veertig van de vorige eeuw de Hellevoetse havenmonden markeerden. (Foto: Stadsmuseum Hellevoetsluis)
