Groot eerbetoon aan icoon Jan van der Veld

Nieuwenhoorn - Nieuwenhoorn heeft op gepaste wijze afscheid genomen van Erelid en Lid van Verdienste Jan P. van der Veld. Het icoon van de voetbalvereniging Nieuwenhoorn, die op 10 februari op 78-jarige leeftijd is overleden, werd onder een grote erehaag van spelers, staf, familie, bekenden en belangstellenden vanaf zijn domein, het sportcomplex van Nieuwenhoorn, voor de allerlaatste keer naar zijn laatste rustplaats gebracht.

‘’Dit is wat Jan wilde’’, stelde broer Jaap van der Veld. ‘’Een laatste eer aan Jan bewijzen op het terrein van Nieuwenhoorn.’’ Het eerbetoon voor Jan van der Veld was inderdaad groots. De ras-Nieuwenhoornaar, met zwart-wit bloed in de aderen, was 66 jaar lid van Nieuwenhoorn en was daarvan 45 jaar betrokken bij de selectie van het eerste elftal. Maar daarnaast verrichtte hij ook hand- en spandiensten als materiaalman, was betrokken bij de jeugd, trok de handen uit de mouwen bij de werkploeg en had in moeilijke en mooie tijden als praatpaal een hechte band met de spelers.
De voetballers Christiaan Dabaghian, Delano a Cohen, Melvin Winterberg, Mike van de Ruit, Eugunio Leerdam en Mike van de Wijngaart brachten de kist met Jan van der Veld langs een erehaag naar de middenstip. Nadat iedereen zich rondom de middencirkel van het voetbalveld had verzameld waren er toespraken van bestuurslid Kenneth Philips, Lid van Verdienste Jan Post, voormalig speler Delano a Cohen en namens de selectie Mike van de Wijngaart. Mooie en lovende toespraken.

Indrukwekkend
‘’Jan was een Nieuwenhoornaar in hart en nieren en zo zullen velen zich hem ook blijven herinneren. Wij waarderen het zeer dat hij vele jaren zijn hele ziel en zaligheid in de club en de selectie heeft gestoken. In goede of slechte tijden van de club, weer of geen weer, promotie of degradatie, het eerste of tweede elftal, voetbal of geen voetbal, het maakte helemaal niets uit. Jan was altijd op de club te vinden en stond voor iedereen klaar. Jan ging uiterst zorgvuldig te werk en rondde zijn taken met precisie af. Hij plaatste de club altijd boven zichzelf. Ik weet nog heel goed dat we Jan met heel de selectie soms zelfs moesten smeken om naar huis te gaan zodat hij kon uitzieken. Jan maakte absoluut geen onderscheid voor een speler die pas bij de club kwam of er al jaren speelde, want hij deed er alles aan om jou thuis te laten voelen. Doordat Jan allerlei zaken en randzaken regelde, konden de spelers zich op het voetbal focussen. Ik weet nog goed dat er in mijn eerste seizoen bij Nieuwenhoorn, ik was 18 jaar, plotseling een heel goede kennis van mij was overleden. De zondagochtend erna kregen we met het tweede elftal met 1-0 klop en ik moest daarna op de bank aansluiten bij het eerste elftal. Ik zat heel gebroken en gedesillusioneerd in de kleedkamer. Jan kwam binnen en legde zijn hand op mijn schouder en zei bemoedigende woorden en nam mij mee naar de bank. Jan stak je altijd een hart onder de riem, had een luisterend oor, schonk aandacht maakte een fijn gebaar. Zo was Jan, puur, oprecht, liefdevol en ondersteunend. Je wist altijd wat je aan hem had. Hij kon mokken als de beste, maar hij was altijd heel eerlijk of je het goed of slecht had gedaan. Kortom, een man van weinig woorden, maar altijd met de juiste woorden.

 Dat Jan geliefd was bij de selectie zegt alles over zijn persoonlijkheid. Jan was bescheiden en hij acteerde altijd op de achtergrond. Hij had het ondanks zijn ziekte nooit over zichzelf, maar toonde voor iedereen zijn interesse, vroeg hoe het met je ging, wat je had beleefd, hoe fijn dat je het had gehad of hij nog ergens kon helpen. Al was Jan bloedserieus tijdens de wedstrijden, toonde hij zijn humor en zijn luchtigheid in de kleedkamer. Hij heeft hoogte- en dieptepunten meegemaakt, kampioenschappen gevierd en degradaties beleefd. Hij heeft de club zien veranderen en weer op zien bloeien. Jan droeg de club niet alleen in zijn hart, hij was een deel van de club. Het erelidmaatschap is hier getuige van. Het zegt heel veel over Jan’s trouw en verbondenheid voor de vereniging. Het medeleven in de vorm van kaarten, appjes en bezoekjes deden Jan goed in zijn moeilijke periode in het verzorgingstehuis in Capelle aan den IJssel. 

Jan was tot de laatste minuut strijdbaar en wilde zelfs nog een keer komen kijken bij een competitiewedstrijd van het eerste elftal. Helaas verslechterde zijn gezondheidstoestand. Het lichaam was moegestreden. Jan verlangde naar rust en kon deze wedstrijd niet meer winnen. Jan van der Veld laat een enorme leegte achter in onze vereniging. Namens de club en het eerste elftal zijn wij ongelooflijk dankbaar voor zijn inzet, zijn loyaliteit en zijn liefde voor Nieuwenhoorn. Daarvoor zullen wij je missen, maar nooit vergeten.’’

Na de lovende woorden van Mike van de Wijngaart werd er een minuut stilte in achtgenomen en vertrok de stoet onder applaus naar de Ommering in Spijkenisse. Jan van der Veld, geboren in Nieuw-Helvoet, precies tussen Hellevoetsluis en Nieuwenhoorn, groeide op in de Glaciswijk en zat met ondergetekende op de Witte School in De Vesting en werd een kind van Nieuwenhoorn. Dan Rolandus.

Foto: Dan Rolandus

Foto: Dan Rolandus