Een gesprek met... Daphne Evenblij

Daphne Evenblij, bekend gezicht, bekende naam. Om het laatste maar gelijk te benoemen: ja, Daphne is familie van Frank Evenblij. Hij is een neef van haar, maar ze kennen elkaar niet. Vandaag een gesprek met de vrouw die velen kennen van de bibliotheek Zuid-Hollandse Delta. Zij is het gezicht van de vestiging in winkelcentrum Struytse Hoeck.

Personalia
Daphne Evenblij is geboren in Rotterdam. Het gezin heeft twee kinderen en samen met haar broer is zij grotendeels opgevoed door haar moeder. Daphne verhuisde tot nu toe maar liefst vijftien keer in haar leven. Fijne herinneringen heeft ze aan de jaren toen ze in de Wulpstraat in Hellevoetsluis woonde, nadat ze hierheen kwam op bijna 4-jarige leeftijd. Na enkele jaren in Arnhem te hebben gewoond – haar partner komt daar vandaan – is ze nu samen met Niels en dochter Judith gesetteld aan de Repel in Hellevoetsluis. In dit gesprek komen we er achter welk spoor Daphne heeft gevolgd, letterlijk en figuurlijk. Ook vertelt ze openhartig over de ziekte waaraan ze lijdt: endometriose.

Body
Over de eerste jaren die Daphne doorbracht in Hellevoetsluis is zij erg positief. “We woonden in de Wulpstraat in een hechte gemeenschap samen met allerlei culturen. Iedereen kwam bij elkaar over de vloer. Wij woonden naast opa Akcay en dat was een geweldige familie. Helaas is de man nog niet zo lang geleden om het leven gekomen bij een tragisch ongeval.” Omdat de woningen in de Wulpstraat werden afgebroken verhuisde het gezin naar Zuidland. “Ook daar heb ik fijne herinneringen aan. We woonden op de Molendijk en ik maakte daar kennis met kickboksen bij Willem van Luyk. Ik ben nogal fors en bloedfanatiek, dus al snel won ik van vrijwel iedereen. Ik heb veel wedstrijden gewonnen. Ik versloeg de beste vrouwen van Nederland, zonder Nederlands kampioen te zijn,” lacht ze. Later verhuisde ze naar onder andere de Parnassialaan en de Repel, niet naar haar huidige woning, maar het ouderlijk huis.

Buitenland
Qua opleiding wist Daphne totaal niet wat ze wilde gaan doen. Op het Maerlant in Brielle volgde ze een opleiding waarvoor ze onder andere stageliep bij restaurant Aquarius in Hellevoetsluis. “Altijd makkelijk om horeca-ervaring te hebben en daar een baantje in te vinden,” leek mij, vertelt ze over die tijd. “Omdat mijn moeder bij de politie werkt, heb ik me daarna bij de politie gemeld. Ik heb daar veel geleerd, kon ook instromen na de introductie, maar heb dat toch niet gedaan. Ik voelde me te jong om, bijvoorbeeld, nog zonder rijbewijs mensen te gaan bekeuren voor een verkeersovertreding,” was de reden. Daphne meldde zich vervolgens via een organisatie aan om in het buitenland te gaan werken. Zo vloog ze naar Frankrijk en kwam terecht op een camping in Bergerac. Daar leerde ze een jongen kennen die de omgeving goed kende en samen trokken ze veel op. Niels bleek meer dan alleen een vriend en nadat haar werkzaamheden afgerond waren keerde ze per trein terug naar Nederland. Maar niet voor lang, want ze miste haar vriend. Dus keerde ze met de auto samen met vrienden van Niels terug. Om een lang verhaal kort te houden: de twee lieten elkaar niet meer los. Daphne verhuisde zelfs voor haar Niels voor vijf jaar naar zijn woonplaats Arnhem. Ondertussen werkte ze in de zorg, maar in het verpleeghuis vond ze het niet te verteren dat hulpbehoevende mensen zo weinig ruimte kregen om naar hun persoonlijke wensen te leven. Daarom verkaste ze naar Fokus, een organisatie die cliënten de maximale vrijheid geeft om het dagritme zelf te bepalen en te leven zoals zij dat willen. “Daar voelde ik me beter op mijn plaats.”

Maar, Hellevoetsluis als woonplaats bleef trekken. “Dat komt met name door de warme herinneringen die ik heb aan het wonen hier en niet in het minst door mijn vriendengroep, ‘RKWDD’ genaamd. Zij hebben mij echt door een belangrijke fase in mijn leven geloodst. Ik ben een type van ‘alles kan’ en als je dan met de verkeerde mensen in aanraking komt, kan het ook zo maar gebeuren dat het de verkeerde kant met je opgaat. De vriendschap met deze mensen betekent echt ontzettend veel voor me.” Uiteindelijk verhuisde Daphne dus weer naar Hellevoetsluis, waar ze met veel plezier een huis bewoont aan de Repel. “Het is een fijne buurt, waar mensen veel met elkaar optrekken en waar je fijne contacten hebt in de omgeving” zegt ze hierover. Inmiddels is ook Niels een ware ambassadeur voor Hellevoetsluis geworden. “Niels weet meer dan de gemiddelde Hellevoeter over Hellevoetsluis en hij is er echt trots op om hier te wonen,” vertelt Daphne. Hij zegt altijd ‘we wonen in een stad waar mensen op vakantie naar toe komen, hoe gaaf is dat’.”

Ladenkast
Na alle omzwervingen werkt Daphne nu bij de bibliotheek Zuid-Hollandse Delta. “Ik ging daar solliciteren op de functie van conciërge, maar ik kreeg al snel te horen dat ik waarschijnlijk voor een andere functie in aanmerking kwam. Dat werd het Informatiepunt Digitale Overheid. “Dat werk zit me als gegoten, sinds de bibliotheek zich meer focust op sociaal maatschappelijke ondersteuning kan ik hier mijn ervaring volledig inzetten. Als er iemand binnenkomt met vragen zit daarachter soms meer problematiek. Ik probeer de mensen dan uiteraard te helpen. Mijn eigen rugzakje zit aardig vol, al zeg ik het zelf, maar ik beschouw dat meer als een ladekast. Ik kan inmiddels vele laatjes opentrekken om mensen te helpen. Het is trouwens echt een fijne organisatie waar ik nu werk, je mag zijn wie je bent en wordt gezien.” Daphne is inmiddels het gezicht van de vestiging in winkelcentrum Struytse Hoeck.

Ziekte
Op haar 22e werd Daphne opgenomen in het ziekenhuis met wat naar later bleek een blindedarmontsteking. Er bleek echter meer aan de hand. Om precies te zijn heeft Daphne de ziekte endometriose en tevens adenomyose, een vorm van endometriose die de bijbehorende symptomen verergert. Veelvoorkomende klachten zijn pijnlijke menstruaties, pijn bij het vrijen, vermoeidheid en vruchtbaarheidsproblemen. Lees elders in deze krant het artikel over dit onderwerp. De arts stelden voor om haar baarmoeder te verwijderen. Omdat Daphne kinderen niet wilde uitsluiten, wees ze deze operatie af. Ze wil graag iets over haar situatie vertellen. “Absoluut niet om zielig gevonden te worden, maar misschien herkent iemand zich in mijn verhaal. Dat is waarvoor ik het doe.” Als je mijn menstruatie zag, dat was letterlijk een bloedbad. En nu nog lig ik vaak plat op de bank van de pijn. En dat terwijl ik vanuit het kickboksen een erg hoge pijngrens heb. De bevalling was vergeleken met de pijn een eitje,” lacht ze.

Want na een aantal jaren raakte Daphne uiteindelijk toch zwanger. En nu is daar Judith, haar schat van een dochter, aanwezig bij het gesprek. “Mijn roze wolk heb ik niet erg meegemaakt, dat is spijtig, maar wat ben ik blij dat ons meisje er is.” Daphne heeft door de medicatie al op jonge leeftijd een overgang meegemaakt en na het verwijderen van haar baarmoeder een jaar na de geboorte van haar dochter en één eierstok nogmaals. “Als ik destijds het advies van de arts had opgevolgd was er helemaal geen bevalling geweest. Blijf altijd bij je eigen gevoel, wil ik vrouwen die kampen met verschijnselen zoals ik heb gehad voorhouden. En vraag je huisarts om sneller onderzoek te laten doen naar de aard van je klachten. 10% van de vruchtbare vrouwen heeft deze ziekte namelijk.” 

Daphne helpt tijdens haar werk graag mensen, met het verschijnen van dit artikel hoopt deze krachtige, positieve en vrolijke vrouw net als Floortje Dessing - die aan dezelfde ziekte lijdt - door het vertellen van haar verhaal bewustwording te creëren rondom haar nog niet heel bekende ziekte.

Endometriose

Bij de ziekte endometriose bevindt het baarmoederslijmvliesachtige weefsel zich buiten de baarmoederholte, bijvoorbeeld op de eierstokken, eileiders, darmen of het buikvlies. Dit weefsel reageert op hormonale schommelingen, net zoals het slijmvlies in de baarmoeder, wat kan leiden tot ontstekingen, pijn en verklevingen. Deze aandoening, die ongeveer 10% van de vrouwen in de vruchtbare leeftijd treft, kan pijn veroorzaken, vooral tijdens de menstruatie, en kan ook leiden tot vruchtbaarheidsproblemen en darmklachten. De kwaliteit van de baarmoeder loopt iedere maand terug. De oorzaak van endometriose is onbekend, maar genetische, hormonale en omgevingsfactoren kunnen een rol spelen. 

Nader uitgelegd
Het endometrium is het slijmvlies in de baarmoeder. Normaal zit dit baarmoederslijmvlies alleen in de baarmoederholte. Bij endometriose komen stukjes die lijken op dit slijmvlies buiten de baarmoeder terecht, bijvoorbeeld in de buikholte, op of in de eierstokken, tussen de baarmoeder en de blaas of in de darmwand. Net als in de baarmoeder, groeit dit slijmvlies elke maand aan, breekt af en gaat bloeden. Maar dit bloed kan niet naar buiten. Het komt dan terecht in de buikholte, in de eierstok of tussen de baarmoeder en de blaas of endeldarm. Dit zorgt voor een ontsteking en verklevingen in de buikholte. Hoe endometriose ontstaat is niet precies bekend. We is bekend dat endometriose in sommige families vaker voorkomt. Dat kan met erfelijke aanleg te maken hebben. De klachten verschillen van vrouw tot vrouw. Soms heeft iemand zelfs de ene periode meer klachten dan de andere periode. Andere vrouwen hebben helemaal geen klachten. Welke klachten iemand krijgt, hangt af van de plekken waar het slijmvlies zit. Pijn komt vrijwel altijd voor en wel op verschillende momenten, zoals tijdens de menstruatie, tijdens het vrijen of bij het naar de wc gaan. Of je moet vaak plassen, hebt diarree of juist verstopping. Soms zit er wat bloed in de urine of de ontlasting. Sommige vrouwen hebben steeds buikpijn, ook als ze niet ongesteld zijn. Dit kan zelfs zo erg zijn, dat het moeilijk wordt om normale, dagelijkse dingen te doen. Ook hebben van de 10 vrouwen die moeilijk zwanger worden er 3 endometriose.

Onder andere de Nederlandse Endometriose Kliniek (NEK) in het Reinier de Graaf ziekenhuis heeft veel expertise op het gebied van endometriose.