Het “Gesticht van Liefdadigheid”.
Historie 1.361 keer gelezenZoals de Foto van Vroeger van vorige week liet zien, werd het einde van de Kerkstraat ooit gedomineerd door een groot en bijzonder gebouw: het “Gesticht van Liefdadigheid”.
De zorg voor armen, zieken en ouderen was in vroeger tijden een taak die kerkelijk liefdadige instellingen op zich hadden genomen. Pas later gingen ook burgerlijke instanties zich met deze zorg bemoeien. Zo ook in Hellevoetsluis, waar in 1827 een algemeen burgerlijk armbestuur werd opgericht. Behalve steun d.m.v. geld en goederen, werd besloten ook te zorgen voor huisvesting van een aantal minder bedeelden.
Het gemeentebestuur riep in 1839 daarvoor een comité in het leven dat voortvarend te werk ging. In de Kerkstraat, tegenover het huidige “Barbiertje”, werd een plaats gevonden om een tehuis voor een aantal minder bedeelden te kunnen bouwen. De destijds in Hellevoetsluis bekende architect Vermaes kreeg de opdracht een ontwerp te maken.
Op 15 mei 1839 werd de eerste steen gelegd; op 3 februari 1840 konden de eerste bewoners hun nieuwe onderkomen betrekken. Om de gang van zaken in het nieuwe tehuis in goede banen te leiden, werden een “binnen-vader en moeder” aangesteld en was er ook nog een “ziekenmoeder” beschikbaar. Zoals dat gaat als mensen van diverse pluimage bij elkaar worden gezet, waren er in het tehuis ook wel eens problemen met bewoners. Die moesten dan door het bestuur worden opgelost. Zoals met een tweetal bewoners dat meende de Hellevoetse rose buurt te moeten bezoeken. Na hun belofte aan het bestuur dit nooit meer te doen, werden zij weer in genade toegelaten.
Na de Eerste Wereldoorlog was de zorg voor armen zodanig verbeterd dat het tehuis niet meer nodig was. Er werden woningen in gebouwd. Eind jaren vijftig werd besloten het sterk verouderde gebouw af te breken. In 1962 viel het onder de slopershamer.
