
Hondenkar
ColumnHet is vakantietijd. Ik weet niet hoe het bij u gaat, maar soms zie ik iets dat mij herinnert aan eerdere vakanties. Pas geleden zat ik opeens in Frankrijk, vandaag gaan we naar Indonesië. Het is een vreemde associatie, maar ik zag deze week iemand fietsen met zijn hond in een karretje achter zijn fiets.
(46% van de Nederlandse honden heeft overgewicht, met bijbehorende kwalen. 8% van de honden en 10% van de katten heeft zware obesitas, maar dat terzijde.)
Opeens moest ik terugdenken aan het hotel aan de Jalan Malioboro in Yogyakarta waar ik ooit verbleef. In deze drukke winkelstraat wemelde het van de becakrijders die hun diensten aanboden. In zo’n fietstaxi brachten deze sterke, pezige mannen je naar iedere plek in de stad. Je kon er met één of twee personen in plaatsnemen, maar mijn partner en ik namen er steeds ieder een. We vonden het namelijk zielig voor de bestuurder, om twee van die grote Europeanen te moeten rondrijden. Voor de kosten hoefden we het niet te laten, drie kwartier rijden, er zijn daar ook nog een soort van heuvels, voor een habbekrats.
Als de mannen geen klandizie hadden stonden ze in slagorde opgesteld bij ons hotel. In de avond ging ik wel eens een praatje met ze maken, met handen en voeten uiteraard. Ik ken pakweg slechts 40 woorden uit de Indonesische taal, maar de mannen vonden het prachtig als ik langskwam. En dat was wederzijds. Ze legden me uit dat ze een hele week van huis waren, ‘s nachts sliepen in de becak en vaak last hadden van uitbuiters die om geld vroegen.
Wanneer ik vroeg wat een lange dag van 16 uur toeristen en lokale mensen rondfietsen opleverde, dan sprongen de tranen in mijn ogen. Ik wilde gelijk de volgende dagen geen roepia meer afdingen, terwijl dat heel gebruikelijk was. Sterker nog, of eigenlijk erger, de mannen wilden eigenlijk niet dat hun ‘vriend’ betaalde voor een ritje. Daar voel je je ongemakkelijk over, kan ik u zeggen. Ondanks dit alles denk ik met veel plezier terug aan mijn reizen naar dat prachtige land.
Maar, als ik een hond als een verwende toerist in zo’n karretje zie zitten, dan vraag ik me af wat die becakrijders daarvan zouden vinden.
Ger den Reijer















