Participeren versus presteren
ColumnVorige week las ik in onze krant twee artikelen die de leefomgeving raken. Het eerste artikel waar ik op doel is ‘ Plannen voor bouw woon-zorgcomplex vallen niet in goede aarde’. In dit artikel worden alle bezwaren opgesomd van bezorgde omwonenden, verenigd in de bewonersgroep Bezwaar plannen Zeegat, tegen de bouw van een gebouw waarin ruimte zou zijn voor 35 onzelfstandige zorgwoningen en 18 zelfstandige levensloopbestendige woningen. Ik wist overigens niet dat de vleermuizen in dit gebied ‘welig rondvliegen’, onze gemeente zal toch wel bouwen via de zogenaamde NOM keur?
Het tweede artikel in een online artikel had als kop ‘Maasvlakte mogelijk nieuwe locatie voor nieuwe kerncentrales’. Het ministerie van Economische Zaken en Klimaat heeft twee locaties genoemd die worden onderzocht voor de mogelijke bouw van een nieuwe kerncentrale. Dit zijn Borssele/Vlissingen en Maasvlakte I.
Op het eerste artikel kwamen, naast de reeds in het artikel genoemde opmerkingen, heel wat reacties binnen op de facebookpagina van deze krant. Op het tweede artikel geen enkele. Dit vind ik opmerkelijk.
Nu kan het zijn iedereen die iets vindt van kerncentrales op de Maasvlakte direct via de in het artikel genoemde link heeft gereageerd. Of dat de informatiebijeenkomst op 18 maart in ‘t Wapen van Marion wordt overspoeld met bezoekers. Maar, ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er heftiger gereageerd wordt indien iets de directe woonomgeving betreft (je zou zeggen dat de Maasvlakte ook onze directe leefomgeving betreft, maar soit).
Apart blijft het, dat vrijwel iedereen gilt om nieuwbouw van woningen, geen enkele doelgroep uitgezonderd, maar zodra er een plan is ontwikkeld probeert iedereen in de omgeving om de plannen hetzij te vertragen en liefst te cancelen. Om vervolgens een jaar later te klagen dat er geen woonruimte is voor een dementerende ouder of zorgbehoevend kind, in dit geval. Leven en laten leven, iets overhebben voor een ander, het is allemaal best moeilijk. Maar we lopen op deze manier behoorlijk vast. Het recht op participatie wil ik niet ondermijnen, maar het moet er niet in ontaarden dat ieder plan wordt getorpedeerd. We hebben een gekozen gemeentebestuur, biedt hen dan ook de ruimte om plannen te maken en uit te voeren. Anders vragen we ons na vier jaar weer af wat de bestuurders nu eigenlijk hebben gepresteerd.
Ger den Reijer
