
Oud-wethouder Janneke Postma weer terug in politiek
Actueel 1.498 keer gelezenVoorne aan Zee Janneke Postma nam ruim een jaar geleden het besluit om te vertrekken als wethouder namens IBV. Ze stopte om gezondheidsredenen, maar er was ook kritiek op haar functioneren. Nu keert ze weer terug: niet als wethouder, maar als raadslid. “Dat is de plek waar ik me eigenlijk toch het meeste thuis voel én waar ik voor gekozen ben”, zegt ze.
Haar terugkomst kwam in beeld toen IBV’er Johan ’t Mannetje in verband met zijn vertrek naar Curaçao het lidmaatschap van de raad opzegde. Volgens de regels van de kiesraad gaat het lidmaatschap dan automatisch over naar de eerstvolgende kandidaat op de lijst en dat was Janneke. Zij had intussen echter de overstap gemaakt van IBV naar VVD en kiest er daarom voor om tot de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart 2026 te fungeren als onafhankelijk raadslid. Janneke: “Maar ik hoop echt dat kiezers in maart voldoende vertrouwen in ons zullen uitspreken en ik dan mee mag doen als raadslid voor de VVD.”
Het zal je niet verbazen dat je keuze voor de VVD in plaats van voor IBV vragen oproept. Het betekent voor IBV dat zij het met een zetel minder moeten doen in de raad. Janneke: “Toen ik in 2020 de politiek inging had ik een mooie carrière in Welzijn. Ik was hulpverlener bij slachtofferhulp Nederland en directeur bij Service Bureau Ouderen. Wat ik vooral wilde, was iets doen voor de inwoners en ik was ervan overtuigd dat een lokale partij hun belangen het beste zou kunnen verdedigen. Ik ben er echter achter gekomen dat een landelijke partij dat net zo goed kan. De VVD hier doet veel voor het sociale domein, de woningbouw en heeft aandacht voor de lokale ondernemers. Bovendien motiveren de kernwaarden van de VVD mij. Iedereen heeft af en toe een steuntje in de rug nodig en op zo’n moment kan de juiste hulp op het juiste moment je sterker maken. Als overheid moet je er echter wel voor zorgen dat mensen niet afhankelijk worden van die hulp, maar hen helpen om het weer ‘zelf te kunnen’ en in staat te zijn om in vrijheid en met eigen verantwoordelijkheid de eigen zaken te kunnen behartigen.”
Wat hoop je toe te voegen in de raad? Janneke: ‘Ik ben altijd actief geweest op het sociale vlak en vind het heel belangrijk dat voorzieningen als digicafé, buurthuizen, bibliotheek en kinderboerderij blijven en niet worden uitgehold en mantelzorgers goed worden ondersteund. Ik durf te zeggen dat dat uiteindelijk juist kosten bespaart. Deze voorzieningen zorgen ervoor dat mensen zich beter zelfstandig kunnen redden, voorkomen eenzaamheid en maken dat minder medische hulp nodig is.”
Je bent de politiek blijven volgen, zei je. Hoe vind je dat het in de gemeente reilt en zeilt?
Janneke: “Overal waar mensen met verschillende achtergronden gaan samenwerken is er gewenning nodig. Dat is heel normaal en in Voorne aan Zee is dat niet anders. Ik heb in mijn werk veel fusies meegemaakt en weet uit ervaring hoe complex die zijn en hoe lastig het is om over en weer vertrouwen op te bouwen. Ook de inwoners, de ‘Voornenaren’ moeten nog wennen. Wrijving doet soms zeer, maar geeft ook glans.”
Gezondheidsredenen waren mede de motivatie om verleden jaar als wethouder te vertrekken, je voelt je dus nu weer fit genoeg om de nieuwe uitdaging aan te gaan? Janneke: “Sinds mijn tienerjaren kamp ik met een chronische ziekte. Als ik me aan de regels houd, valt daar goed mee te leven. De functie als wethouder bleek echter een stuk zwaarder dan ik dacht en had een grote invloed op mijn gezondheid. Ik heb nu ook zelf kunnen ervaren wat een impact het heeft op je leven als anderen voor je moeten zorgen. Ik ben mijn gezin heel dankbaar voor de steun die ze me hebben gegeven en ben heel blij dat het nu weer goed gaat. Ik stap er weer in, mijn politieke interesse is er nog steeds. Maar nee geen wethouderschap meer, ik moet niet overschatten wat mijn lichaam aan kan.”
In de raadsvergadering van 6 november wordt Janneke officieel geïnstalleerd als onafhankelijk raadslid. Het is meteen een belangrijke vergadering waar de begroting voor volgend jaar wordt besproken. Ze is van plan dan gelijk haar kans te grijpen om zich in te zetten voor de kinderboerderij en de andere voorzieningen die ze noemde: “Het is zo belangrijk dat mensen ergens een plek hebben waar ze hun verhaal kwijt kunnen en handvatten krijgen om op eigen benen te kunnen staan.”















